Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Badania Oswalda

Pewne charakterystyczne cechy powtarzają się w tańcach religijnych różnych społeczności, a zwłaszcza rytmiczna muzyka, w takt której poruszają się wszyscy tańczący. Jest to czynnik osłabiający czuwanie korowe i sprzyjający wystąpieniu senności, która utrzymuje się mimo uczestniczenia nadal w tańcu. Interesujące doświadczenia, dotyczące tego zagadnienia, przeprowadził I. Oswald (op. cit. s. 50-51). W czasie trwania tańca wybranej grupy ochotników dokonywano zapisu czynności bioelektrycznej mózgu (EEG) i czynności mięśniowej. Stwierdzono, że fale móz- gowe ulegały stopniowo zmianóm: występowały cechy właściwe dla zapisu snu fizjologicznego. U osób, które tańczyły żywiołowo, poddając się rytmicznym bodźcom muzyki jazzowej, zapis EEG wskazywał na stan płytkiego snu. Spostrzeżenia te wyjaśniają częściowo występowanie omamów w transie, który uważa się, co potwierdzają przytoczone badania, za stan zbliżony do snu.

Niektóre z osób badanych przez Oswalda miały unieruchomione powieki, tak że w czasie tańca oczy pozostawały stale otwarte. Również i w tych przypadkach pojawiały się zmiany czynności bioelektrycznej mózgu wskazujące na występowanie krótkotrwałego snu, zwykle kilkusekundowego, który powtarzał się szereg razy w czasie trwania tańca. Badani nie pamiętali tych epizodów, które charakteryzowały nie tylko zmiany zapisu EEG, ale również: zwolnienie akcji serca oraz ograniczenie zakresu wykonywanych w tańcu ruchów.

A zatem omamy pojawiające się w transie – który jest stanem występującym również w przypadkach histerycznych zaburzeń świadomości lub też bywa wywoływany w hipnozie – są zjawiskami zbliżonymi do omamów hipnagogicznych. W ten sposób wizje szamanów tracą cechy swej niezwykłości.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.