Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

DEWIACJA I SPOŁECZEŃSTWO

Durkheim (1938: oryginał, 1895) podkreślał, że dewiacje istnieją we wszystkich społeczeństwach. Twierdził, że dewiacje nie tylko nie są niczym nienormalnym, ale stanowią niezbędną cechę każdego społeczeństwa i spełniają kilka ważnych funkcji. Społeczne definicje dewiacji wyznaczają granicę zachowań dopuszczalnych, wyjaśniając tym samym, co społeczeństwo uważa za działanie słuszne i właściwe. Określanie pewnych zachowań jako dewiacji wzmacnia siłę moralną zachowań traktowanych jako społecznie akceptowalne. Reakcja społeczeństwa na zachowania dewiacyjne wzmacnia również solidarność społeczną, jednocząc wspólnie reagujących.

Dewiacja może również służyć społeczeństwu, prowadząc do zmiany społecznej. Dewiacja pokazuje alternatywę istniejących norm i wartości. Na przykład: według Mertona każda innowacja jest formą dewiacji, która jest nie tylko pozytywna, ale i absolutnie niezbędna, jeśli społeczeństwo nie ma popaść w stagnację. Ci, których w pewnym okresie nazywa się dewiantami, w przyszłości mogą być uznani za bohaterów. W przeszłości za dewiantów uważano ludzi, którzy walczyli o prawo wyborcze dla kobiet: obecnie nikt nie kwestionuje prawa kobiet do głosowania, a ci, którzy przyczynili się do wprowadzenia tego prawa, są powszechnie chwaleni.

Dewiacja jest więc zachowaniem innym niż zwykłe czy tradycyjne. To, czy zostanie przyjęta, czy napiętnowana, zależy od tego, kto wydaje ten osąd: zależy również od czasu, w jakim to zachowanie ma miejsce. Krótko mówiąc, dewiacja jest rezultatem procesu społecznego.

Przestępczość, a w szczególności przestępczość nieletnich, wynika z naruszania prawa i stanowi formę prawnie zdefiniowanej dewiacji. Dewiacja społeczna zaś odnosi się do działań naruszających normy społeczne, a niekoniecznie prawne.

Istnieje wiele wyjaśnień dewiacji. Definicje biologiczne i psychologiczne zostały przedstawione przez Lombrosa, a następnie przez Sheldona i Gluecków. Badacze ci twierdzili, że pewne cechy fizyczne mają związek z przestępczością, czasem bezpośredni (Lombroso i Sheldon), a czasem pośredni (Glueckowie), czyli polegający na reakcji innych na daną osobę. Dzisiaj nie przyjmuje się teorii zakładających istnienie bezpośredniego związku między fizycznością a przestępczością, ale wciąż dyskutuje się na temat związków pośrednich.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.