Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Dzieci normalne a dzieci ograniczone umysłowo

Już jednak przy wytwarzaniu prostych różnicowań u normalnych i ograniczonych umysłowo dzieci w wieku szkolnym stwierdza się duże różnice.- U dzieci ograniczonych umysłowo zarówno do wytworzenia, jak i utrwalenia odruchów hamulcowych potrzebna jest większa liczba połączeń niż u dzieci normalnych. W sytuacji, gdy u dzieci normalnych po kilku połączeniach, a czasem z miejsca tworzą się trwałe związki czasowe (na przykład różnicowanie barwy lub położenia), u dzieci ograniczonych umysłowo trzeba niekiedy kilkudziesięciu, a czasem więcej niż stu połączeń. Długo trwają wstępne fazy wytwarzanego związku czasowego, na przykład faza generalizacji, a przebieg wytwarzania odruchu jest często chaotyczny.

Oprócz szybkości wytwarzania związków czasowych bardzo wyraźne różnice występują między dziećmi normalnymi a ograniczonymi umysłowo w irradiacji elektywnej. Związki wytworzone w obrębie jednego układu sygnałów często nie są prawidłowo odzwierciedlane w drugim układzie przez dzieci upośledzone umysłowo. Udział słów w wytwarzaniu odruchów warunkowych jest u nich znacznie mniejszy. U dzieci normalnych w wieku szkolnym słowne przyswojenie prostej zasady postępowania, polegającej na przykład na uciskaniu gruszki gumowej w przypadku zapalania się mięłaby usuuami normalnymi a niedorozwiniętymi umysłowo są badania reakcji odroczonych. W odróżnieniu od warunkowania wchodzi w nich w grę zachowanie ukierunkowane bodźcami, które działały jednorazowo (porównaj rozdz. 3, § 5). Interesujące wyniki badań przytacza Wacuro i Nikolski (1956). W przypadku odraczania reakcji na położenie przedmiotu (chowano cukierek do jednego z 4 jednakowych pudełek ustawionych wzdłuż krawędzi stołu) znacznie wyższe wyniki uzyskiwały dzieci normalne niż dzieci niedorozwinięte umysłowo uczęszczające do szkół specjalnych. Stwierdzono duże różnice na korzyść dzieci normalnych w długości maksymalnego odroczenia. Ponadto niektóre dzieci upośledzone dawały odpowiedzi prawidłowe tylko wtedy, gdy nie traciły z oczu pudełek w okresie odroczenia. Czasami natychmiast po schowaniu cukierka wyznaczały cne kierunek reakcji pozycją swego ciała i zachowvwałv światła jednej barwy i nieuciskaniu tejże gruszki, gdy zapala się światło innej barwy, jest zwykle równoznaczne z wytworzeniem różnicowania. Zdarzają się czasem reakcje błędne, ale dziecko zdaje sobie z nich sprawę i traktuje jako pomyłki. Z drugiej strony, wytworzenie różnicowania w obrębie pierwszego układu sygnałów, bez podawania z zewnątrz jakichkolwiek instrukcji słownych, znajduje zwykle natychmiastowe pełne odzwierciedlenie w układzie drugim. Dziecko werbalizuje zasadę swego postępowania, potrafi relacjonować prawidłowo, jakie bodźce działają i jak reaguje ono na te bodźce.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.