Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Dzieci obserwują i naśladują to co widzą

W 2 roku życia szybko narastają różnorodne reakcje społeczne dziecka w stosunku do rówieśników. Dziecko naśladuje chętnie zarówno dodatnie, jak i ujemne formy zachowania swych rówieśników w grupie. Przyłącza się więc np. do dziecka piętrzącego klocki i stawia swoje „wieże” w niedużej od niego odległości. Dzieje się tak zwykle wtedy, gdy liczba klocków i innych zabawek oraz swobodna przestrzeń zapewniają dziecku własne pole działania, a zachęta i pochwała wychowawczyni „wzmacnia” społecznie pozytywne kontakty. Jeżeli jednak zabawek jest mało, a ilość miejsca bardzo ograniczona, dzieci przeszkadzają sobie wzajemnie, wydzierają sobie zabawki, przerywają zabawę, popychają się, biją itp.

W 2 roku życia obserwujemy również interesujące pod względem społecznym zjawisko, które przy braku wychowawczej postawy opiekunek prowadzić może do licznych ujemnych kontaktów społecznych między dziećmi. W tym okresie zabawka czy inny drobny przedmiot, jeśli pozostają w rękach osoby dorosłej lub innego dziecka, stają się przez to samo bardziej interesujące i pożądane. Dziecko usiłuje zdobyć je za wszelką cenę. Ponieważ jednak w tym czasie wzmaga się również zainteresowanie czynnościami rówieśników, można więc – przy odpowiednim pedagogicznym kierunku i właściwym doborze zabawek – doprowadzić do narastania pozytywnego współdziałania dzieci ze sobą i zredukować sytuacje konfliktowe. Pod kierunkiem opiekunek dzieci w czasie zabawy podają sobie chętnie zabawki, wymieniając je zamiast wydzierać, proszą o zabawkę, wspólnie wykonują różne proste czynności (jak np. napełnianie dużego samochodu klockami, przewożenie klocków z miejsca na miejsce, turlanie’ piłeczek, zbieranie rozrzuconych przedmiotów). W początkowych formach zabaw tematycznych małe dzieci, w grupkach 2-, 3-osobowych, chętnie naśladują zachowanie rówieśników i „zbiorowo” karmią lale, kąpią je, czeszą, wycierają im nosy itp.

Równie łatwo jednak naśladują wszelkie stereotypie ruchowe zaobserwowane u innych. W źle prowadzonych zakładach zamkniętych występują więc „epidemię” kiwania się, obejmujące nieraz większą część dzieci, stereotypowe kręcenie głową itp. Dzieciom „udzielają” się również takie formy zachowania, jak Wydzieranie zabawek, gryzienie, szarpanie za włosy itp.

Umiejętnie wychowawczo wykorzystana prźez personel „siła” naśladownictwa czynności podpatrzonych u rówieśników pomaga nakłonić i przyzwyczaić dzieci w 2 r.ż. do samodzielnego jedzenia, a później do całkowicie poprawnego zachowania się przy stole, do prób samodzielnego ubierania się, mycia i innych pożytecznych w życiu codziennym czynności.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.