Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

EFEKTYWNOŚĆ KSZTAŁCENIA – PROBLEM CZ. II

Wszystkie badania wskazują na to, że klimat szkoły (zdyscyplinowanie i nacisk na osiągnięcia), wykwalifikowani nauczyciele, odpowiednie pomoce naukowe i wyposażenie przyczyniają się do osiągnięć uczniów. Istotne są wyraźnie zarysowane cele edukacyjne, a także porządek i dyscyplina. Stały i wspierający związek z lokalną społecznością również wpływa na sukces w nauczaniu.

Wspólne zarządzanie, czyli udział nauczycieli w podejmowaniu decyzji dotyczących programu, zasad pomocy naukowych itp., może podnieść poziom szkół, ponieważ nauczyciele będą mieli większą odpowiedzialność zawodową. Wielu nauczycieli i ich związek zawodowy popiera takie rozwiązanie, ale nie zawsze oceniają je przychylnie administratorzy szkół i ich związek. Wspólne zarządzanie zostało z powodzeniem wprowadzone w kilku szkołach i będzie przyjęte w wielu następnych.

System bonów oświatowych jest następnym z proponowanych rozwiązań. Polega on na wydawaniu rodzicom specjalnych bonów na pokrycie kosztów edukacji dzieci w dowolnie wybranej szkole. W ten sposób zasady wolnego rynku (szkoły muszą przyciągnąć uczniów) doprowadzą szkoły do wzrostu poziomu nauczania. Krytycy tego podejścia twierdzą, że oświata nie będzie sprawnie funkcjonować w takim systemie z powodu ciągle zmieniających się środków finansowych. Nie można bowiem, na przykład, zatrudniać dwudziestu pięciu nauczycieli w jednym roku, a w następnym dwudziestu, na skutek mniejszej liczby uczniów. Nauczyciele muszą mieć dłuższą perspektywę pracy: zakup wyposażenia i pomocy naukowych również wymaga stabilnej bazy finansowej. Istnieje także niebezpieczeństwo, że w takim systemie szkoły mogłyby odmawiać przyjęcia uczniów trudnych, którzy w końcu zapisaliby się do nielicznych szkół państwowych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.