Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

GŁÓWNE FORMY DZIAŁALNOŚCI DZIECKA – NAUKA CZ. II

Postępowanie-takie zależy z kolei od szeregu’ innych warunków: od jakości jpracy dydaktyczno-wychowawczej nauczyciela, od motywacji, jaką wytworzyła u dziecka rodzina, i od innych cech osobowości ucznia. Dla-, tego też u poszczególnych dzieci niejednakowo szybko i trwale kształtuje ‚się pożądany stosunek do obowiązków szkolnych. Eadania przeprowadzone w klasach’I szkoły podstawowej z punktu widzenia stosunku uczniów do pracy szkolnej oraz charakterystyka dokonana ż pozycji pedagogiczno- psyekologicznych pozwoliły wyróżnić kilka grup dzieci, z których- każda wymaga innego ustosunkowania się nauczyciela w jego pracy wychowawczej z klasą (Wołokitina, 1955).

Do grupy pierwszej należą dzieci, które już wkrótce po rozpoczęciu 25 Psychologia rozwojowa… nauki w szkole wyróżniają się zdyscyplinowaniem i sumiennym stosunkiem do wszystkich nowych dla siebie obowiązków. Dzieci te niezwykle szybko przyswajają sobie postawę moralną, kształtowaną przez szkołę, a szybko nabywają wszelkich innych cech osobowości, zapewniających im powodzenie w nauce szkolnej.

Grupę nieliczną, ale wymagającą uważnego rozpoznania i opieki wychowawczej, stanowią uczniowie, których stosunek do nauki wyznaczony jest nie przez poczucie obowiązku, lecz jedynie przez zainteresowanie jakąś dziedziną lub rodzajem pracy szkolnej.

Osobną grupę stanowią uczniowie, których stosunek do nauki jest nierówny, nietrwały, i to nie tylko z powodu niezakorzenienia się w nich postaw i wymagań moralnych stawianych przez szkołę, ale take z powodu słabości ich woli i braku nawyków pracy.

Wreszcie nieliczną, ale najtrudniejszą grupę stanowią takie dzieci, które z powodu różnych braków i błędów wychowawczych odznaczają się formalnym i lekkomyślnym stosunkiem do swego podstawowego obowiązku– do nauki.

Systematyczna obserwacja nauczyciela, połączona z oddziaływaniem wychowawczym na dzieci, przy współpracy z rodziną, umożliwia prostowanie wypaczeń, przekształcanie wielu cech osobowości dzieci, tak aby stawały się uczniami sumiennymi i dobrymi. Ważną rolę w tej pracy z uczniami spełnia kształtowanie u nich motywów uczenia sięłS.

Uczenie się staje się z chwilą rozpoczęcia przez dziecko nauki w szkole główną formą jego działalności, ale nie jedyną. Wielką potrzebą tego wieku jest w dalszym ciągu – tak bardzo silnie wyrażona w wieku przedszkolnym -potrzeba aktywności o charakterze zabawowym.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.