Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Interpretacje uczenia się – ciąg dalszy

Refleksja to retrospektywna w zestawieniu z tą, którą można snuć, zanim rozpocznie się gromadzenie faktów, systematyzowanie ich i prezentację. Wybiega ona jednak równiej wprzyszłość,gdydotyczy perspektyw rozwoju omawianej problematyki, oceny hipotez i stwierdzeń.

Książka niniejsza zawiera niewątpliwie opis bardzo wielu faktów eksperymentalnych. Autorzy chcieli przedstawić je w sposób uporządkowany, aby układały się w system wiedzy na tyle zwarty, na ile pozwala współczesny stan nauki. Psychologia uczenia się stała się dyscypliną zasługującą na odrębne traktowanie, znalazło to wyraz nie tylko w publikacjach, ale i w specjalizacji laboratoriów badawczych. Faktem stała się również specjalizacja badaczy, aczkolwiek wszystko to jeszcze dotychczas nie zostało odzwierciedlone w systemie studiów uniwersyteckich, w których tradycyjnie dzieli się zagadnienia psychologii uczenia się między psychologię ogólną i wychowawczą. Zarówno jeden, jak i drugi z wymienionych przedmiotów akademickich stał się na skutek intensywnego rozwoju badań i wciąż postępującej specjalizacji zbiorem dziedzin tak mało zwartym, że trudno traktować go jako jednolitą dyscyplinę. W obrębie każdego z nich nie ma ani jedności problemowo-tematycznej, która wyrażałaby się w logicznej i zwartej strukturze przedmiotu, ani wspólnych podstaw metodologicznych. Można więc przypuszczać, że z czasem przedmioty te zostaną zastąpione nowymi i że wśród tych ostatnich psychologia uczenia się pojawi się jako odrębny przedmiot w programie uniwersyteckim.

I tu rodzi się pierwsza refleksja na temat niniejszej książki. Nie stanowi ona bynajmniej wyczerpującego wykładu psychologii uczenia się. Jest ona raczej wprowadzeniem do tej problematyki. Autorzy skoncentrowali się głównie na prezentacji stwierdzeń podstawowych, dotyczących zależności najbardziej ogólnych, występujących w wielu różnych sytuacjach o różnym stopniu złożoności. Sądzą oni, iż od tych zagadnień należy rozpocząć studiowanie psychologii uczenia się, oczywiste jest jednak, że nie można na nich poprzestać. Książka ta może więc być przyjęta jako pozycja ułatwiająca wstępne zapoznanie się z problematyką, po czym powinny nastąpić studia systematyczne. Muszą one obejmować zarówno pogłębienie zrozumienia zależności ogólnych, jak i poznanie zależności szczegółowych występujących tylko w pewnego rodzaju sytuacjach znamiennych dla uczenia się człowieka. Niezbędna jest również znajomość problematyki nauczania — związanej ściśle z zagadnieniem organizacji uczenia się, a w pracy niniejszej całkowicie pominiętej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.