Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Jean Piaget – gigant psychologii rozwojowej

Dzieje szwajcarskiego giganta psychologii rozwojowej Jeana Piageta (1896) to fascynująca historia poświęcenia życia badaniu istoty wiedzy. Jest to nieskończona jeszcze opowieść o rewolucji w filozofii, biologii i psychologii, która wywarła ogromny wpływ również na wychowanie.

Geniusz Piageta przejawił się co najmniej w trzech sferach: po pierwsze w prostocie, z jaką potrafił on formułować problemy, dzięki czemu możliwe stało się badanie ich za pomocą metod naukowych. Zamiast stawiać tradycyjne i w swej istocie nierozstrzygalne pytanie filozoficzne „jaka jest natura wiedzy?.”, Piaget ujął je w kategoriach psychologicznych: „zgodnie z jakimi prawami wiedza rozwija się i zmienia?” (Inhelder, 1962). Tak sformułowany problem poddaje się badaniu empirycznemu i może być ujmowany w aspekcie rozwojowym.

Drugi rys geniuszu Piageta ujawnił się w szerokości spojrzenia. Jego pogląd na człowieka ma charakter holistyczny, przyrodniczy i ponadczasowy. Zakłada on, iż istota ludzka jest wspaniale złożonym organizmem biologicznym w procesie stawania się, ewoluującym i rozwijającym się fizycznie i społecznie, który podlega wszystkim prawom ogólnym, jakie rządzą wszystkimi żywymi istotami. Jest to obiektywny pogląd naukowca, który podporządkowuje wszelkie swe domysły i przypuszczenia nieubłaganym wymogom badań eksperymentalnych i klinicznych. Jak każdy dobry naukowiec, Piaget prowadzi zawsze uważne i gruntowne obserwacje (niewielu dorównuje mu jako obserwatorowi zachowań), formułuje przypuszczenia, opracowuje eksperymentalne i kliniczne testy weryfikujące, po czym w miarę potrzeb rewiduje swą teorię lub ją rozwija.

Trzecia sfera, w której przejawia się geniusz Piageta, to zdolność do krytycyzmu, zwłaszcza w odniesieniu do niesprawdzonych założeń tradycyjnie uznawanych za punkt wyjścia rozważań filozoficznych. Piaget sam doskonale pasuje do (cytowanego na początku rozdziału) opisu człowieka, jaki – jego zdaniem – powinien zostać ukształtowany w wyniku działalności wychowawczej. Naszym zamiarem będzie bliższe poznanie logicznej prostoty jego teorii adaptacji rozwojowej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.