Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Kontekst społeczny teorii uczenia się

Jest bardzo prawdopodobne, że każda teoria czy teoretyk, pozostający pod wpływem antropologii społecznej, będą uwypuklać rolę społeczno-kulturowych determinantów zachowania: omawiana tu teoria nie jest wyjątkiem od tej reguły. Dollard i Miller konsekwentnie kładą nacisk na fakt, że zachowanie człowieka możemy zrozumieć tylko wtedy, gdy uwzględnimy w pełni kontekst kulturowy, w którym to zachowanie występuje. Psychologia uczenia się pozwala nam zrozumieć zasady uczenia się, natomiast antropolog społeczny (lub jego odpowiednik) dostarcza nam wiedzy o warunkach uczenia się. Oba te rodzaje informacji są równie ważne dla pełnego zrozumienia rozwoju człowieka.

Żaden psycholog nie odważyłby się przewidywać zachowania szczura nie wiedząc, w którym ramieniu labiryntu T podawana jest nagroda czy stosowany wstrząs. Nie łatwiej jest przewidzieć zachowanie człowieka, jeśli nie zna się warunków panujących w jego „labiryncie”, to znaczy struktury jego środowiska społecznego. Kultura, w ujęciu przedstawicieli nauk społecznych, decyduje o planie tego ludzkiego labiryntu, o rodzaju nagrody, jaka wchodzi w grę, oraz o tym, jakie reakcje będą nagradzane. W tym sensie jest ona receptą określającą, czego się uczyć. Twierdzenie to łatwo jest zaakceptować, gdy porównuje się bardzo różniące się od siebie społeczeństwa. Jednakże nawet w tym samym społeczeństwie labirynty, którymi biegną dwie osoby, chociaż wydają się takie same, mogą w rzeczywistości być zupełnie różne. […] Żadna analiza osobowości dwóch […] ludzi nie może być dokładna, jeśli nie uwzględnia tych różnic kulturowych, to jest różnic między typami reakcji, które były nagradzane (Miller i Dollard 1941, s. 5-6).

Jak wynika z powyższego fragmentu, teoretyk uczenia się wzbogaca dane antropologa społecznego dostarczając zasad, które pomagają wyjaśnić w sposób systematyczny istotne znaczenie zjawisk kulturowych, podczas gdy antropolog dostarcza teoretykowi uczenia się informacji, jakich ten potrzebuje, by dopasować swe zasady do rzeczywistych doświadczeń ludzi. Zgodnie z tym punktem widzenia empiryczna definicja zmiennych psychologicznych jest w pewnym sensie niemożliwa bez mądrości i danych antropologa.

Tak więc teoria Dollarda i Millera przypisuje zasadom uczenia się (lub przynajmniej niektórym z nich) pewną transkulturową uniwersalność, lecz jednocześnie uznaje, a nawet podkreśla, że na dokładną formę zachowania przejawianego przez daną jednostkę ogromnie silny wpływ wywiera społeczeństwo, którego jest ona członkiem.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.