Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Kultura filozoficzna w Polsce

Właśnie „nagięciu się do zadania społecznego”3 przez Twardowskiego zawdzięczamy, że kultura filozoficzna w Polsce wzrastała stopniowo, by w okresie międzywojennym wydać zastęp wybitnych badaczy we wszystkich niemal dziedzinach wiedzy filozoficznej: logików, metodologów nauki, psychologów, historyków filozofii, J. Łukasiewicza, T. Kotarbińskiego, W. Tatarkiewicza, K. Ajdukiewicza, I. Dąmbską, T. Czeżow- skiego, W. Witwickiego, by wspomnieć tylko najbardziej znanych. I w tym oto lwowskim okresie działalności Twardowskiego, w czasie organizowania pracy filozoficznej w Polsce, brentanowskie hasło naukowości filozofii wydało swe owoce. Zakładając w roku 1904 Polskie Towarzystwo Filozoficzne pragnął Twardowski powołać instytucję, która stwarzałaby ramy naukowego uprawiania filozofii, polegającego na przestrzeganiu krytycyzmu badawczego i niezawisłości od uprzedzeń metafizycznych. Jeśli zaś idzie o wzory dla tak pojętej pracy, przestrzegał Twardowski, by „nikt z faktu, że rozpoczynamy pracę w rocznicę śmierci Kanta nie wysnuwał wniosku, że chcemy kroczyć świadomie śladami filozofii niemieckiej”, przypominając dalej, że „właśnie Kant jednoczył w sobie pierwiastki filozofii niemieckiej z pierwiastkami filozofii angielskiej i z niedocenianymi dotąd należycie pierwiastkami filozofii francuskiej” 4. Poddanie się jednostronnym wpływom filozoficznym prowadziłoby – zdaniem Twardowskiego – do doktrynerstwa, zaś przed nim przede wszystkim należy się bronić, gdyż imponująca czasami konstrukcja zasłonić może rzeczywistość. Przestrzegając przed jednostronnym wpływem kantow- skim nie miał jednakże Twardowski na myśli – jak się wydaje – samej filozofii Kanta, której był miłośnikiem, lecz raczej filozofię neokantowską, oddaloną w swej pasji konstruowania od rzeczywistości. Jako antidotum na racjonalistyczną spekulację zalecał Twardowski zwrócenie się ku myślicielom empiryzmu, Loc- ke’owi i Hume’owi. Sam wielokrotnie powoływał się na ich analizy epistemologiczne, zaś dzieło Hume’a Badania dotyczące rozumu ludzkiego przełożył (wspólnie z Janem Lukasie wiczem) na język polski 5. Postulat konfrontacji wyników poznawczych uzyskanych z punktu widzenia odmiennych stanowisk filozoficznych opierał Twardowski na przekonaniu, że w oparciu o źródłowe i bezstronne badanie rzeczywistości osiągnąć można poznanie, które ugruntowaniem Swoim w „rzeczach samych” zdoła zwalczyć anarchię kierunków myślowych. Konfrontacja różnych stanowisk możliwa jest – jak (powiedziałby Twardowski – na gruncie jedności i obiektywności prawdy, o której także przekonany był Brentano, gdy głosił: „Gdzie wiedza, tam z konieczności prawda, a gdzie prawda, tam zgoda, albowiem istnieje wiele błędów, lecz tylko jedna prawda” 6.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.