Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Lateralizacja czynności ruchowych ręki

U człowieka, dzięki odciążeniu kończyn górnych od ruchów lokomo- cyjnych, stało się możliwe takie ich anatomiczne i funkcjonalne wykształcenie, które pozwala na wytwarzanie narzędzi i posługiwanie się nimi.. Ruchy te, określane niekiedy mianem ruchów roboczych, wykształcają się bardzo powoli w ciągu wielu lat życia człowieka. Ontogenetycznym ich początkiem jest niemowlęca manipulacja.

Manipulacja zaczyna się na ogół od chwytania przedmiotów pod kontrolą wzroku. Już dziecko 7 – 8-miesięczne sięga bez trudu po znajdujące się .w pobliżu zabawki i wykazuje często dużą nawet wytrwałość w zdobywaniu przedmiotów nieco od niego oddalonych. Zdobytą zabawkę dziecko trzyma w ręku, ogląda, obmacuje, przekłada z jednej ręki do drugiej, macha i stuka, uderzając nią o inne przedmioty znajdujące się w pobliżu.

W miarę rozwoju swej lokomocji dziecko zdobywa sobie zabawki i interesujące je przedmioty coraz bardziej od. niego oddalone, początkowa pełzając, a później szybko ku nim raczkując.

W IV kwartale życia zdrowe niemowlęta są prawie stale w ruchu. Cieszy je zmiana pozycji ciała i bez większego trudu tę pozycję zmieniają. Samodzielnie siadają i kładą się, podnoszą i opuszczają nóżki, raczkują i chodzą trzymając się ścian i mebli. Radość sprawia w tym wieku każdy, świeżo zdobyty przedmiot, który natychmiast niemowlę „bada” wszystkimi zmysłami. Chociaż dziecko w tym wieku pociąga i interesuje nowość zabawki, jej inny, nie spotykany dotąd kształt, barwa, dźwięk, który wydobywa się z zabawki przy postukiwaniu, machaniu czy też przy naciskaniu, to jednak niemowlę manipuluje w sposób zbliżony wszystkimi zabawkami,. niezależnie od ich przeznaczenia. Jest to okres manipulacji niespecyficznej.

Dopiero pod koniec okresu niemowlęcego, naśladując niektóre czynno- I ści osób dorosłych, dziecko uczy się turlać piłeczkę po podłodze, wkładać l klocki, do większego naczynia, ustawiać jeden klocek na drugim itp. Jego działania manipulacyjne stają się coraz bardziej specyficzne, tj. dostosowane do struktury i funkcji użytkowej przedmiotu. Przybierają zarazem w coraz większej mierze charakter zabawy, a więc czynności dowol- / nych, podejmowanych z własnej inicjatywy dziecka dla przyjemności. Wydatny rozwój zabaw manipulacyjnych przypada jednak dopiero na wiek poniemowlęcy, a niemowlęta wykonują raczej czynności „zabawopo- dobne”. Niektóre formy własnej aktywności, a zwłaszcza takie działania manipulacyjne na przedmiotach, jak: potrząsanie grzechotką, postukiwanie łyżeczką o podstawę, uderzanie jednym klockiem o drugi, zamykanie i otwieranie pudełek, wytwarzanie dźwięku przez przyciskanie gumowych laleczek itp. – wywołują radosne ożywienie niemowlęcia, wyrażające się reakcjami mimicznymi, śmiechem i gaworzeniem, mają więc wiele składników ludycznych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.