Liczenie się więcej niż jednego łańcucha równocześnie

Jedną z godnych uwagi „prawd” na temat uczniów jest stwierdzenie, że mogą oni uczyć się więcej niż jednej rzeczy w tym samym czasie. Oczywiście może to być zarówno z korzyścią, jak i ze szkodą dla uczniów (i nauczycieli), ponieważ nie zawsze uczą się oni tego, co właściwe. Na przykład, jak wynika z faktów przytoczonych w niniejszym rozdziale (a także w rozdziale 3.), uczymy się reagować emocjonalnie na bodźce poznawcze w tym samym czasie, gdy uczymy się reakcji poznawczych. Zazwyczaj przyswajamy sobie pozytywne reakcje emocjonalne wobec tych bodźców poznawczych i psychomotorycznych, na które uczymy się reakcji pozwalających uzyskać wzmocnienie. Występuje również zjawisko odwrotne, polegające na tym, że uczniowie starają się unikać bodźców poznawczych i psychomotorycznych, które w przeszłości prowadziły do kary.

Oprócz tego, że jednocześnie może zachodzić uczenie się poznawcze, emocjonalne i psychomptoryczne, jest też możliwe, że w jednej sferze wystąpi więcej niż jeden wynik procesu uczenia się. Ponadto w tym samym czasie może wystąpić więcej niż jeden typ uczenia się. Innymi słowy, jest zupełnie możliwe, i często pożądane, takie organizowanie nauczania, aby osiągnąć więcej niż jeden cel naraz.

Równoczesna realizacja kilku celów szczegółowych często wymaga uczenia się, które reprezentuje w zasadzie tylko jedną sferę. Na przykład nauczyciel najmłodszych uczniów może chcieć dopomóc tym dzieciom w uczeniu się łańcuchów ruchowych związanych ze skakaniem i śledzeniem oczyma poruszających się przedmiotów. Obu tych łańcuchów można się nauczyć i wyćwiczyć je uprawiając jedną czynność – zabawę ze ska- kanką.

Równocześnie dzieci uczyłyby się także łańcuchów ruchowych istotnych dla synchronizacji ruchów. Rzecz w tym, że nie zawsze dla każdego celu szczegółowego potrzebne jest organizowanie odrębnego nauczania. Innym przykładem wielu realizowanych równocześnie celów szczegółowych z jednej sfery, może być uczenie się łańcuchów ruchowych istotnych dla osiągnięcia właściwej koordynacji wzrokowo-ruchowej w pisaniu na maszynie, przy jednoczesnym uczeniu Się łańcuchów ruchowych potrzebnych dla uzyskania właściwej siły uderzenia i właściwej synchronizacji ruchów. A oto przykład równoczesnego realizowania kilku celów szczegółowych z różnych sfer: nauczyciel pomaga uczniom uczyć się sensownych, poznawczych skojarzeń związanych z takimi słowami jak dookoła, nad i pod w tym samym czasie, gdy uczą się oni łańcuchów ruchowych związanych z kontrolą nad ciałem uczestnicząc w zajęciach, w których łączy się wypowiadanie danego słowa z odpowiednimi ruchami ciała.

Liczenie się więcej niż jednego łańcucha równocześnie – kontynuacja

Dokładne ustalenie liczby i rodzaju celów szczegółowych, jakie można odpowiednio i efektywnie realizować w nauczaniu w tym samym czasie, jest zagadnieniem empirycznym, na które znajdziesz odpowiedź w swych własnych doświadczeniach z zakresu nauczania. Tymczasem zastanówmy się, w jaki sposób moglibyśmy wykorzystać fakt, że można się uczyć równocześnie więcej niż jednego łańcucha ruchowego. Moglibyśmy zastosować tę koncepcję przy sposobności organizowania nauczania dla Michała uczącego się łańcuchów ruchowych, które mają doprowadzić do wyraźnego i czytelnego pisania cyfr i symboli. W tym samym czasie moglibyśmy zaaranżować nauczanie Michała w taki sposób, aby nauczył się on logicznych i użytecznych schematów pisemnego rozwiązywania przykładów z ułamkami. Jest to tematem zadania kontrolnego 5-4. Pomoże Ci ono nauczyć się stosować idee odnoszące się do warunków uczenia się łańcuchów. Zastanówmy się, jak mógłbyś zorganizować działania dydaktyczne, aby Michaś zrealizował cele szczegółowe, które mu postawiłeś. Będzie to wymagało od Ciebie rozszerzenia lub może skorygowania opisanych uprzednio przeze mnie działań dydaktycznych, które miały dopomóc Michałowi. Szczególną uwagę powinieneś zwrócić na te działania dydaktyczne, które mają na celu: 1) poinformowanie Michała, jak powinien wyglądać wynik końcowy oraz 2) kierowanie procesem uczenia się za pośrednictwem werbalnych i niewerbalnych wskazówek lub zachęt. Wynikiem końcowym, jakiego oczekuję od Ciebie w zadaniu kontrolnym 5-4, jest pisemny opis sposobu zorganizowania przez Ciebie takiego nauczania, które pomogłoby Michałowi w uczeniu się równocześnie obu tych rodzajów łańcuchów ruchowych. Aczkolwiek w konkretnych szczegółach Twój plan nauczania Michała może się znacznie różnić od mojego, to jednak powinny być one podobne w tym sensie, że każdy z nich musi jakoś zapewnić niezbędne-, ogólne i specyficzne, warunki uczenia się łańcuchów ruchowych. Moim rozwiązaniem tego zadania możesz posłużyć się jako wzorem porównawczym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *