MAJĄTEK

Różnice w dochodach bogatych i biednych są niewielkie w porównaniu z różnicami w ich majątku, czyli całościowej wartości wszystkich pieniędzy i dóbr wartościowych kontrolowanych przez jednostkę czy rodzinę. Dobra obejmują takie papiery, jak akcje i obligacje, oraz mienie osobiste, takie jak nieruchomości, samochody i łodzie. Obliczono, że górne 12% rodzin amerykańskich kontroluje około 38% dóbr kraju (Amerykańskie Biuro Spisu Ludności, 1986).

Nierówności są w istocie większe, niżby wynikało z przytoczonych liczb, ponieważ dobra należące do biednych to w głównej mierze przedmioty takie jak samochody, których wartość spada wraz z upływem czasu, podczas gdy dobra bogatych (takie jak nieruchomości i akcje) najczęściej zyskują na wartości. W rzeczywistości, rodziny mieszczące się w najbiedniejszych 20% społeczeństwa, są zadłużone, czyli wartość ich dóbr jest ujemna: ich zobowiązania finansowe przekraczają wartość posiadanych przez nie dóbr.

W Stanach Zjednoczonych majątek jest silnie skoncentrowany. Około 20% rodzin amerykańskich kontroluje ponad 75% majątku krajowego. Górne 5%, osoby nazywane niekiedy „superbogatymi”, posiada mniej więcej połowę majątku amerykańskiego. Zamieszczona przez magazyn „Forbes” (1987), lista czterystu najbogatszych Amerykanów pokazała, że trzy najbogatsze jednostki mają wspólnie taki majątek (około 15 miliardów dolarów), jaki posiada 500 tys. „przeciętnych” członków społeczeństwa.

Głównym czynnikiem powodującym nierówności w dochodach bogatych i biednych jest dziedziczenie rodzinne. W roku 1986 wszystkie 90 rodzin o majątku przekraczającym 500 milionów dolarów i 168 z 400 jednostek „wartych” ponad 180 milionów swój majątek w całości lub części odziedziczyło („For- bes” 1987). Nierówność majątkowa wśród bogatych i biednych jest utrzymywana, a nawet się pogłębia na skutek przekazywania przez bogatych swych zakumulowanych dóbr przyszłym pokoleniom.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *