Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Metody stosowane przy uczeniu się – ciąg dalszy

W badaniach nad reminiscencją wykryto jeszcze jedną interesującą zależność, a mianowicie, że reminiscencja rozumiana jako różnica między wynikami grupy eksperymentalnej, w której pomiar zapamiętywania dokonywany jest w jakiś czas po zaprzestaniu uczenia się, a wynikami grupy kontrolnej, w której pomiar dokonywany jest bezpośrednio po zakończeniu uczenia się, występuje po uczeniu skomasowym, a nie przejawia się wcale lub w stopniu znacznie mniejszym po uczeniu się rozłożonym w czasie. Zależność tę stwierdzono w wielu wypadkach w toku uczenia się czynności motorycznych i uczenia się materiału słownego. Za przykład badań nad występowaniem reminiscencji przy uczeniu się materiału słownego może posłużyć eksperyment Magdsick przeprowadzony w 1961 r. Cztery grupy osób badanych uczyły się wiersza składającego się z 8 zwrotek. W pierwszej grupie po trzykrotnym przeczytaniu każdej zwrotki robiono 2-minutową przerwę, w czasie której starano się zapobiec powtarzaniu. W drugiej grupie wiersza uczono się w całości czytając go trzykrotnie. Stopień zapamiętania wiersza badano po 10 minutach. Grupa pierwsza i druga miały odpowiednie grupy kontrolne, w których zapamiętywanie mierzono bezpośrednio po osiągnięciu kryterium. Wyniki badań świadczą o tym, że zapamiętanie wiersza było znacznie wyższe w grupie pierwszej, w której uczenie było rozłożone w czasie, natomiast różnica pod tym względem między grupą eksperymentalną i kontrolną była większa w grupie drugiej. Zgodnie zatem z przyjętą tutaj definicją reminiscencji, w tej grupie wystąpiła reminiscencja w większym stopniu niż w grupie pierwszej, w której uczenie się było rozłożone w czasie. Uzyskanie lepszych wyników w pomiarze zapamiętywania w grupie pierwszej mogło być spowodowane poprawą wyników podczas każdej przerwy. Ilustracją tej samej zależności, stwierdzonej przy uczeniu się czynności motorycznych, może być eksperyment Gostafsona i Iriona (McGeoch, 1953). Dotyczy on zjawiska reminiscencji występującej przy transferze bilateralnym. Dwie grupy osób w ciągu 10 prób uczyły się wodzić prętem trzymanym w prawej ręce po tarczy pursuimetru. Następnie podczas 10 prób uczyły się one wykonywania tego samego zadania lewą ręką. W jednej grupie badani wykonywali drugie zadanie bezpośrednio po 10 próbach, w których trzymali pręt w prawej ręce, w drugiej grupie badani mieli 5 minut przerwy. Lepsze wyniki otrzymano w drugim przypadku, tj. w grupie, która korzystała z przerwy (rys.53).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.