Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Nauczanie optymalne w idealnym rozumieniu

W idealnym rozumieniu nauczanie optymalne oznacza, iż sposób nauczania, stosowane przez nas strategie przyciągania i podtrzymywania uwagi’ są zindywidualizowane ze względu na niepowtarzalne cechy charakterystyczne każdego ucznia z osobna. Tak więc opracowane przez nas w poprzednich rozdziałach strategie ogólne muszą zostać udoskonalone i dostoso- 1 wane do wymagań jednostkowych. Materiał zawarty w części III książki pomoże nam zrealizować to zadanie.

Rozdział 11. traktuje o rozwoju. Jest to przegląd pojęć i reguł, które dotyczą zachodzących w czasie zmian, zarówno fizycznych, jak i funkcjo- ‚ nalnych. Nas, nauczycieli, powinny interesować dokonujące się w naszych uczniach zmiany, zwłaszcza te zmiany funkcjonalne czy behawioralne, które nazywamy uczeniem. Jednak zmiany funkcjonalne mogą zostać należycie zrozumiane jedynie wówczas, gdy będziemy je rozważać jako element organizacji fizycznej, biologicznej, dzięki której możliwe jest realizowanie różnych funkcji. Psychologia jest – o czym przypomina nam D. O. Hebb (1974) – nauką biologiczną. A zatem studiowanie różnic indywidualnych, tkwiących korzeniami w procesach rozwojowych, rozpoczniemy od ogólnych, osadzonych w biologii praw i teorii rozwoju, ujmujących człowieka w kategoriach generalnych wszystkich organizmów żywych. Następnie zaznajomimy się z niektórymi bardziej specyficznymi aspektami rozwoju człowieka – z rozwojem intelektualnym, moralnym, społecznym, osobowościowym i fizycznym.

Nasze próby ustalenia, czym w ogóle jest rozwój, kierują nas przede wszystkim ku rewolucyjnym początkom wszystkiego co żywe, jako że będziemy chcieli określić znaczenie takich nowych terminów jak: inteligencja, wrodzony, działanie genów oraz interakcja genów i środowiska. Po zapoznaniu się z tymi terminami, rozwiniemy i ujmiemy syntetycznie pojęcia, które zaczęliśmy poznawać w poprzednich dziesięciu rozdziałach tej książki. W syntezie tej pomocne będą zadania kontrolne. 93

Po analizie naturalnego – w sensie biologicznym – oraz ewolucyjnego ujęcia koncepcji rozwoju, opracowanego i rozbudowanego w pracach takich autorów, jak J. Piaget, D. O. Hebb i J. Bruner, dokonamy syntezy reguł nadrzędnych rozwoju, odnoszących się w szczególności do rozwoju człowieka. W rozdziale 12. przekonamy się, że reguły te mają określone implikacje wychowawcze i dostarczają danych niezbędnych do sformułowania ogólnej teorii nauczania. Ma to dla nas ogromne znaczenie, jako że dobra teoria nauczania daje nam szanse osiągnięcia – przynajmniej w ogólnym przybliżeniu – naszego celu, jakim jest sprawienie, aby nauczanie rzeczywiście było optymalne dla każdego ucznia z osobna: jest to główny powód, dla którego potrzebna jest nam wiedza o rozwoju człowieka i o różnicach indywidualnych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.