Ocena w procesie kształcenia – dalszy opis

Jeśli uznamy, że celem kształcenia jest zagwarantowanie każdemu uczniowi optymalnego dla niego nauczania (nie zaś jedynie przerobienie sztywnego programu, składającego się z rocznych porcji materiału i optymalnego tylko dla niektórych uczniów), to dojdziemy do wniosku, że ocena służy czemuś ważniejszemu niż przewidywanie i selekcja. We wcześniejszych rozdziałach podkreślaliśmy potrzebę korygującej informacji zwrotnej do wywołania zmian w zachowaniu, co jest przecież istotą kształcenia. Ocena może i musi dostarczać tej informacji zwrotnej na użytek doskonalenia procesu uczenia się i nauczania.

Trzy główne cele Funkcje jakie spełnia zazwyczaj proces oceniania – przewidywanie i sele- oceny to… keja – są same przez się niewystarczające, jako że nie służą bezpośrednio ulepszeniu uczenia się i nauczania. Przy aktualnej i bardziej realistycznej definicji celu kształcenia, rozumianego jako wywoływanie maksimum pożądanych zmian u poszczególnych uczniów – nie zaś jako wyselekcjonowanie na każdym poziomie tych, którzy „mogą” i tych, którzy „nie mogą” – istnieje paląca potrzeba wprowadzenia informacji oceniającej w formie korygującego sprzężenia zwrotnego.

Przyjrzyjmy się bliżej każdej z tych trzech zasadniczych postaci informacji oceniającej w procesie kształcenia i zobaczmy, jaki można z nich zrobić użytek. Poznawszy te trzy cele będziemy zdolni do opanowania rozmaitych metod pomiaru i oceny zarówno przy tradycyjnym nauczaniu grupowym, jak i przy alternatywnych podejściach indywidualnych omawianych w rozdziale 12. Na koniec każdy z Was będzie musiał sam dojść do ustalenia metod odpowiednich do własnego stylu nauczania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *