Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Poglądy J. Piagetta

Podobne stanowisko reprezentuje poniekąd J. Pi ag et (1936). Podkreśla on, że używanym początkowo przez dziecko słowom nie odpowiadają pojęcia, lecz pseudopojęcia (lub przed-pojęcia), które są ściśle związane z sytuacją. Dziecko, zdaniem Piageta, nie tylko w okresie ponie- mowlęcym, ale jeszcze na początku okresu przedszkolnego pozostaje na etapie myślenia przedpojęciowego. Widzi ono wprawdzie wspólne cechy przedmiotów, lecz nie umie tych cech „wydobyć”. Rozumowanie jego polega na „tr an s d uk c j i”, tzn. na zestawieniu wniosków szczegółowych. Dziecko myśli „obrazami”. Nie potrafi natomiast posługiwać się w swym myśleniu indukcją ani dedukcją.

Klasycznym przykładem, świadczącym o zdolności dziecka w wieku około półtora roku do rozwiązywania problemów na płaszczyźnie wyobrażeniowej, jest obserwacja Piageta dokonana , na jednej z jego córek, Lucynie. Otóż dziewczynka, chcąc otworzyć niemal całkowicie zamknięte (szpara długości 3 mm) pudełko od zapałek, do którego schowano poprzednio łańcuszek, próbuje to uczynić najpierw drogą prób i błędów (szukania na oślep). Gdy się to nie udaje, przygląda się uważnie- szparze, otwierając i zamykając kilka razy usta, po czym wkłada palec w szparę, i rozszerzając nim otwór wydobywa łańcuszek. Piaget interpretuje to zachowanie się dziecka jako początek obrazów umysłowych: wyobrażania sobie operacji, jakie trzeba wykonać, aby osiągnąć cel. Ruchy ust stanowią składnik motoryczny tej reakcji: „wysiłek wyobraźni, jaki (dziecko) czyni, wyraża się plastycznie, tzn. nie mogąc .pomyśleć sytuacji w słowach lub w czystych obrazach wzrokowych używa jako elementu oznaczającego lub symbolu – prostej wskazówki motorycznej” (Piaget, 1966, s. 353).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.