Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Rozmowa Kierowana

Celem zastosowania Rozmowy Kierowanej w badaniach systemu było – za pomocą „optymalnego kontaktu intelektualngo i emocjonalnego” (Gerst- mann 1972 s. 87) – uzyskanie wiarygodnego materiału odpowiadającego przedmiotowi badań. Metoda została opracowana w dwóch wersjach. Pierwszą z nich była Rozmowa Kierowana z rodzicami. Rozmowa obejmowała 10 kategorii tematycznych. Schemat zamieszczony jest w aneksie.

– informacje wstępne (pytania nr 1, 2, 3, 4),

– wolny czas, plan dnia (pytania nr 5, 6, 7),

– relacja do choroby i personelu medycznego (pytania nr 8, 9, 10, 11),

– wychowanie dzieci – poświęcany czas, stawiane wymagania (pytania nr 12, 13),

– otrzymywana pomoc społeczna (pytania nr 14,15),

– relacje małżeńskie (pytania nr 16, 17, 18),

– stosunek do siebie (pytania nr 19, 20, 21),

– stosunek do współmałżonki(a) (pytania nr 22, 23, 24),

-stosunek do przeszłości (pytanie nr 25),

– stosunek do Boga (pytania nr 26, 27, 28).

Schemat (zamieszczony w aneksie) rozmowy z dziećmi obejmował 37 pytań, w 9 kategoriach tematycznych:

– stosunek do siebie (pytania nr 1, 2, 3, 4, 5, 31, 32),

– stosunek do rodzeństwa (pytania nr 6, 7, 8, 9, 10, 11),

– stosunek do rodziców i stosowanych metod wychowawczych (pytania nr 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 33),

– stosunek do matki (pytania nr 19, 20, 21, 22, 23),

– stosunek do ojca (pytania nr 24, 25, 26, 27, 28),

– stosunek do choroby (pytania nr 29, 30),

– stosunek do przyszłości (pytanie nr 34),

– stosunek do Boga (pytanie nr 35, 36, 37).

Test został opracowany przez autora na podstawie: „Test Uzupełniania Zdań”, Joseph M. Sacks i Levy Sidney oraz „Zdań Niedokończonych” Janusza Kostrzewskiego. Dla dorosłych i dzieci wprowadzono osobne wersje. Metoda ta, jako test projekcyjny, może dotrzeć do innych niż w pozostałych metodach warstw świadomości badanego, jednocześnie weryfikować wyniki uzyskane w badaniach metodami, których wykonanie jest łatwiej kontrolowane przez świadomość (Stone, Dellis 1989 s. 103 i nn.). Test stanowi uzupełnienie metod: Rozmowy Kierowanej i Testu Rysunku Rodziny. W ba- danich zostały zastosowane dwie wersje. Oba schematy zamieszczone są w aneksie. Wersja dla rodziców ma następujące kategorie:

– stosunek do rodziny (zdania nr 2, 15, 26),

– stosunek do męża (żony) (zdania nr 3, 14, 21),

– stosunek do rodziców (zdania nr 9, 16, 28),

– stosunek do dzieci (zdania nr 4, 20, 27),

– poczucie winy (zdania nr, 6, 25, 30),

– lęk i obawy (zdania nr 5, 11, 19, 29),

– radości i oczekiwania (zdania nr 7, 13, 17, 24),

– stosunek do pracy (zdania nr 8, 22, 32),

– stosunek do przeszłości (zdania nr 1, 12, 18),

– stosunek do przyszłości (zdania nr 10, 23, 31).

– Wersja druga, dla dzieci zawiera 30 zdań w 10 kategoriach:

– stosunek do rodziny (zdania nr 1, 9, 14),

– stosunek do matki (zdania nr 2, 3, 6, 8),

– stosunek do ojca (zdania nr 4, 7, 10, 12),

– stosunek do rodzeństwa (zdania nr 11, 19, 27),

– stosunek do siebie (zdania nr 5, 18, 26),

– lęk i obawy (zdania nr 13, 24, 28),

– poczucie winy (zdania nr 20, 30),

– stosunek do przeszłości (zdania nr 21, 25),

– stosunek do przyszłości (zdania nr 15, 17, 22),

– stosunek do szkoły – (zdania nr 16, 23, 29).

Rozmowa Kierowana – dalszy opis

W oparciu o Rozmowę Kierowaną i Test Zdań Niedokończonych wyodrębniono przedstawione poniżej kryteria do analiz. Są one następujące:

– Rodzice:

– 1) warunki mieszkaniowe:

– dobre, bardzo dobre, luksusowe,

– średnie, przeciętne,

– złe, bardzo złe:

– 2) kontakt i wsparcie rodzinne:

– pozytywne – kontakt i dobre relacje z rodziną pochodzenia,

– przeciętne – istnieje kontakt, nie ma pozytywnych relacji,

– negatywne – brak kontaktu i wsparcia ze strony rodziny pochodzenia:

– 3) stosunek do przeszłości:

– pozytywny – wspomnienie pozytywnych emocji, wydarzeń z przeszłości,

– przeciętny – brak pozytywnych i negatywnych emocji, stwierdzenie faktu,

– negatywny – negatywne emocje lub wydarzenia z przeszłości:

– 4) stosunek do przyszłości:

– pozytywny – pozytywne uczucia, oczekiwanie szczęśliwego zakończenia leczenia,

– przeciętny – ambiwalentne uczucia, oczekiwania wobec przyszłości,

– negatywny – negatywne uczucia, oczekiwanie na tragedię, dodatkowe obciążenia:

– 5) stosunek do pracy:

– pozytywny – zadowolenie z pracy,

– przeciętny – ambiwalentne uczucia, dostrzeganie pozytywów przy jednoczesnym narzekaniu na współpracowników, przełożonych, itp.,

– negatywny – niechęć do pracy, współpracowników,

– nie pracuje:

– 6) stosunek do Boga:

– pozytywny – relacje bliskości, zaufania:

– przeciętny – ambiwalentne uczucia, ufność z wyrzutami dotyczącymi choroby,

– negatywny – niewierzący, oddalenie od Boga po chorobie:

– 7) zdrowie rodziny:

– dobre,

– przeciętne, słabe,

– złe:

– 8) status materialny po chorobie dziecka:

– pozytywny – bez zmian, polepszyło się,

– przeciętny – sporadycznie gorzej,

– negatywny – pogorszyło się:

– 9) wpływ choroby na plan dnia:

– pozytywny – plan nie zmienił się, choroba nie zaburzyła planu dnia,

– przeciętny – niewielkie zmiany w planie dnia,

– negatywny – zmiana planu dnia, wszystko podporządkowane chorobie:

– 10) znajomość prawdy o chorobie dziecka:

– pozytywnie – pełna wiedza na temat choroby, by pomóc w leczeniu,

– przeciętnie – posiadanie małego zasobu informacji na temat, choroby, wiedza o chorobie pozostawiona współmałżonkowi(ce) i lekarzom,

– negatywnie – nie znać, nie wiedzieć nic o chorobie:

– 11) zaufanie do personelu medycznego:

– ufność, uznanie kompetencji,

– ufność z zastrzeżeniem,

– brak ufności:

– 12) inna pomoc medyczna:

– szukanie i wykorzystywanie (zielarz, bioenergoterapeuta itp.) innej pomocy medycznej,

– zaniechane próby w szukaniu pomocy medycznej,

– brak podejmowanych prób szukania innego wsparcia medycznego:

– 13) otrzymywana pomoc:

– psychiczna i materialna,

– psychiczna lub materialna,

– brak doświadczanej pomocy:

– Dzieci:

– Kryteria do klasyfikacji:

– 1. stosunek do przeszłości:

– pozytywny – opis tylko miłych wspomnień, wydarzeń,

– przeciętny – przedstawienie nieistotnych faktów (np. pogoda), uczucia ambiwalentne,

– negatywny – przeszłość opisywana przez pryzmat wydarzeń i uczuć negatywnych:

– 2. stosunek do choroby:

– pozytywny – nowe gratyfikacje, brak negatywnego wpływu choroby na osobę,

– przeciętny – choroba spowodowała doświadczenia pozytywne i negatywne,

– negatywny – choroba spowodowała tylko negatywne doświadczenia:

– 3. stosunek do szkoły:

– pozytywny – lubi nauczycieli, uczniów, szkołę,

– przeciętny – uczęszczanie do szkoły przynosi pozytywne jak i negatywne doświadczenia,

– negatywny – nie lubi chodzić do szkoły,

– nie chodzi do szkoły:

– 4. stosunek do Boga:

– pozytywny – rozmawia z rodzicami o Bogu, modli się,

– przeciętny – rzadko rozmawia lub nie, lecz modli się

– negatywny – nie rozmawia z rodzicami o Bogu, nie modli się:

– 5. stosunek do przyszłości:

– pozytywny – zabawa, szczęśliwe zakończenie leczenia, oczekiwanie tylko na pozytywne doświadczenia,

– przeciętny – oczekiwanie pozytywnych i negatywnych doświadczeń, uznanie nieistotnego faktu mającego się w przyszłości zdarzyć,

– negatywny – opis przykrych wydarzeń, brak oczekiwań pozytywnych doświadczeń.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.