Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Rzut oka na teorię Rogersa

Jednakże Rogersowi nie można zbyt ostro zarzucać naiwności. Teoria Rogersa wyraźnie przyjmuje, iż organizm ma wiele doświadczeń, których jednostka nie jest świadoma. Niektóre z tych nie mających symbolicznej reprezentacji doświadczeń nie są dopuszczane do świadomości ze względu na to, iż są niezgodne z obrazem ja. Jeśli nawet nie jest to wyparcie w psychoanalitycznym rozumieniu tego słowa, to różnica między tymi zjawiskami jest mała i nieistotna. Podstawowa różnica między teorią Rogersa a psychoanalizą polega na tym, że Rogers jest przeświadczony, iż wyparciu można zapobiegać. Podstawowe znaczenie ma tu bezwarunkowa akceptacja dziecka przez rodziców, ale jeśli nawet szkoda została już wyrządzona, może być ona naprawiona dzięki interwencji terapeutycznej, w której trakcie terapeuta dowartościowuje klienta. Uzyskanie bezwarunkowej akceptacji umożliwia pacjentowi odkrycie swego prawdziwego ja. Prawdziwe ja jest więc w pełni zgodne z doświadczającym organizmem.

Psychoanalitycy nie zgodziliby się z tym przekonaniem Rogersa. Ich zdaniem bezwarunkowa akceptacja ze strony terapeuty nie wystarcza do przezwyciężenia wyparcia u pacjenta, nawet jeśli terapeuta jest w stanie wyrażać ją w sposób konsekwentny. Zgłębienie mechanizmów obronnych i uświadomienie tego, co jest nieświadome, można uzyskać tylko poprzez analizę i interpretację myśli, uczuć i snów pacjenta oraz analizę procesu przeniesienia. Nawet w najbardziej sprzyjających warunkach terapeutycznych część doświadczeń pozostaje nieświadoma.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.