Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

S. L. Rubinsztejn i jego wkład do psychologii

A. R. Ł u r i a – autor opublikowanych w wielu językach prac z różnych dziedzin psychologii, m.in. z psychologii klinicznej, sądowej, psychologii uczuć, psychologii sztuki, neuropsychologii itd. – w różnych okresach swej działalności naukowej zajmował się również problematyką psychologii dziecka. Do prac szczególnie znanych z tej dziedziny należą jego badania nad zależnością rozwoju psychicznego od warunków zewnętrznych, środowiskowych, prowadzone na bliźniętach jednojajowych, oraz badania nad funkcjami mowy dziecka144 w rozwoju normalnym i zaburzonym. Wyniki tych ostatnich badań doprowadziły Kurię do sformułowania ważnej hipotezy, że jedną z podstawowych funkcji mowy jest funkcja regulująca zachowanie się i że rola mowy jest szczególnie ważna dla prawidłowego rozwoju psychicznego w ogóle “5.

W latach trzydziestych i czterdziestych (a także później) wielki wkład, do psychologii rozwojowej wnosi również jeden z najwybitniejszych współczesnych psychologów, S. L. Rubinsztejn (1889-1960), Od 1930 r. był kierownikiem Katedry Psychologii w Państwowym Instytucie Pedagogicznym im. Hercena w Leningradzie, w latach 1942 -1945 dyrektorem Instytutu Psychologii ANP i profesorem Uniwersytetu w Moskwie, od 1954 r. kierownikiem Zakładu Psychologii w Instytucie Filozofii Akademii Nauk ZSRR i wicedyrektorem tegoż Instytutu. Rubinsztejn interesował się głównie teoretycznymi zagadnieniami psychologii, lecz wypowiadał się również w podstawowych sprawach rozwoju dziecka. Już w 1934 r. – a więc przed uchwałą o pedologii – przeciwstawią się teorii dwóch czynników, wysuwając tezę o kształtowaniu się psychiki w toku działania. W 1935 r. w pierwszej wersji swego słynnego potem podręcznikaPodstawy psychologii ogólnej, będącego pierwszą wielką próbą ujęcia całokształtu problematyki psychologicznej z marksistowskiego punktu widzenia, podkreśla on decydujące znaczenie dla psychicznego rozwoju dziecka jego realnych stosunków z rzeczywistością i jego działalności (zabawa, nauka, praca) oraz roję sprzeczności wewnętrznych jako napędowych sił rozwoju. W rozszerzonym wydaniu tego podręcznika w 1946 r. rozwija i precyzuje te myśli poświęcając prawie w każdym rozdziale dużo miejsca podstawowym zagadnieniom psychologii dziecka. Podręcznik Rubinsztejna – mimo licznych, często słusznych krytyk – jest jednym z nawybitniejszych dzieł w psychologii powojennej i stanowi cenne źródło także dla psychologii rozwojowej. Swoje koncepcje teoretyczne Rubinsztejn rozwijał również w trzech ostatnich swoich pracach z końca lat pięćdziesiątych1M. uńtije psichiczeskich processow u riebionka, 1936. – A. R. Łuria Rola mowy w kształtowaniu procesólo psychicznych dziecka. „Psychologia Wychowawcza” 1959, nr 2: Ob izmiencziwosti psichiczeskich funkcij w processie razwitija riebionka (na matie- riale srawnitielnogo issledowanija blizniecow). „Woprosy psichołogii” 1962, nr 3: Dziedziczność, środowisko i rozwój psychiczny. W: „Materiały do nauczania psychologii”, pod red. L. Wołoszynowej. Seria II, t. 1, Warszawa 1964.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.