Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Techniki stosowane przez terapeutów

Jest rzeczą charakterystyczną, iż psychoanalitycy – w przeciwieństwie do behawiorystów – rzadko piszą o technikach psychoterapii. Twierdzą, że dzięki temu ta trudna i subtelna metoda leczenia nie dostanie się w ręce ignorantów i ludzi nieodpowiedzialnych. Takie argumenty nie mogą w pełni zadowolić. Daleko posunięta tajność jest zawsze podejrzana. Nie jest wykluczone, że argumenty przeciw upowszechnianiu psychoterapii są zwykłym mechanizmem obronnym. Można podejrzewać, iż psychoanalitycy nie publikują prac o technikach terapii nie dlatego, że obawiają się nadużyć, lecz dlatego iż boją się, że stanie się ona obiektem bezlitosnej krytyki, że uczeni obnażą jej wszystkie słabości. Tajemniczość towarzysząca psychoterapii byłaby więc obroną przed frustracją.

Mimo braku szerszych publikacji o psychoterapii analitycznej, udało się ustalić główne techniki stosowane przez terapeutów. Pierwszą z nich jest technika swobodnych skojarzeń. W czasie stosowania jej pacjent z reguły leży na słynnej już kanapce. Za nim zaś, w fotelu, siedzi terapeuta, który może obserwować pacjenta, jego mimikę czy ruchy rąk. Jednocześnie pacjent nie widzi terapeuty. Takie relacje przestrzenne między terapeutą a pacjentem nie są przypadkowe. Według psychoanalityków stwarzają one atmosferę anonimowości: pacjent staje się rozluźniony, zmniejsza się jego opór przed ujawnieniem różnych traumatycznych przeżyć. Psychoanalitycy zawsze przypisywali wielką wagę do szczegółów.

Na początku posiedzenia terapeuta prosi pacjenta, aby ten swobodnie bez żadnych oporów i zahamowań mówił głośno o tym, co przyjdzie mu na myśl. Nie chodzi o to, aby jego wypowiedzi były logicznie uporządkowane i konsekwentne, chodzi raczej o to, aby były one wyczerpujące, aby pacjent nie tłumił uczuć i emocji. Wszystko jest tu ważne. Technika swobodnych skojarzeń nie jest łatwa. Często u pacjenta występuje zjawisko oporu, które zakłóca jego wypowiedź. Zamiast relacjonować swoje myśli, pacjent zaczyna „grę z terapeutą”, omija pewne szczegóły, dokładnie redaguje swoje opowiadanie. Analiza oporów człowieka oraz sposobu ich przezwyciężania ma zasadnicze znaczenie w psychoterapii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.