Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

WIELOŚĆ W PSYCHOLOGII SPOŁECZNEJ

Psychologia społeczna już ex definitione nie ogranicza się w swoich badaniach do jednego człowieka, wziętego in abstracto, lecz – jak już wiemy – interesuje się nim na tle grupy, względnie całą grupą. Stąd istotnym elementem psychologii społecznej jest wielość.

Wielość, tak czy inaczej pojęta, nie jest jednak elementem jedynie naukowej analizy fenomenów społecznych. Już człowiek „naiwny”, ujmując zjawiska społeczne, posługuje się w sposób mniej lub więcej określony pojęciem mnogości, ilości. Szczególne znaczenie ma tu dwójka, określana w swoistych wypadkach jako „para”. Jest rzeczą charakterystyczną, że wiele języków posiada nawet osobne formy gramatyczne, gdy idzie o dwoje ludzi, tzw. dualis, różne od liczby pojedynczej (singularis) oraz liczby mnogiej (pluralis). Psychologia potoczna często jednak nie liczy dokładnie ilości jednostek zawartej w danym zbiorze. Określa go tylko ogólnikowo jako „duży” lub „mały”, jako „liczny” lub „nieliczny”. Ażeby był „tłum”, musi według potocznego ujęcia być „dużo ludzi”. „Zgraja”, „zbiegowisko”, „tłok” – oto dalsze przykłady pojęć popularnych, które zawierają w sobie element mnogości oszacowanej na oko, bez dokładnego przeliczania. Zapytanie przez nas laika – dajmy na to – jaka najmniejsza ilość ludzi wystarcza jego zdaniem, ażeby zaistniał tłum, wprawi, go niewątpliwie w zakłopotanie.

Podstawą ujmowania czy wyliczania wielości społecznej była przede wszystkim przestrzeń, w pewnych warunkach wystarcza jednak do tego czas, gdy np. ujmuje się w jedną całość szereg następujących po sobie pokoleń („Abraham zrodził Izaaka, a Izaak zrodził Jakuba, a Jakub zrodził Judę” itd.).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.