Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Wykonywanie działań arytmetycznych i utrudnienie werbalizacji

Zależność uzyskiwanych efektów pamięci od werbalizacji wykazują między innymi wyniki badań Szewczuka (1960). W jednej z grup eksperymentalnych (60 osób) dawał on osobom badanym do obejrzenia fotografię kurtyny Siemiradzkiego. Grupa ta podzielona była na 3 równoważne podgrupy. W jednej podgrupie utrudniano werbalizację polecając bada- nym, aby w czasie oglądania fotografii wykonywali proste działania arytmetyczne. W drugiej podgrupie nie dawano żadnego dodatkowego polecenia, w trzeciej – polecono głośno opisywać kurtynę, nazywać przedmioty i określać ich położenie. Zakładano, że podgrupy różniły się w przebiegu eksperymentu stopniem werbalizacji. W pierwszej podgrupie był on na skutek dodatkowej czynności najniższy, w trzeciej, na skutek polecenia opisu głośnego – najwyższy. Wyniki potwierdziły przypuszczenia: im wyższy stopień werbalizacji, tym lepsze rezultaty, o czym świadczą zarówno wskaźniki odtworzeń prawidłowych, jak i błędnych (uwzględniono dwa rodzaje błędów). Ilustracją opisywanej zależności są rysunki 40 i 41.

Nasuwają się wątpliwości, czy wykonywanie działań arytmetycznych powodowało tylko utrudnienie werbalizacji, czy może zakłócało również proces spostrzegania, ale te zastrzeżenia dotyczą wszelkich czynności dodatkowych, jakie stosuje się w badaniach w celu ograniczenia werbalizacji. Jest oczywiste, że wprowadzona dodatkowa czynność utrudniała werbalizację.

Szewczuk przeprowadził szczegółową analizę tych i innych ekspery- mentów, której wyniki potwierdzają wskazane wyżej ogólne zależności. Na specjalną uwagę zasługuje eksperyment, w którym porównywano reprodukcję filmu oświatowego z napisami i bez napisów. Oprócz ogólnego znacznie wyższego wskaźnika reprodukcji uzyskanego po oglądaniu filmu z napisami stwierdzono, że różnic w wynikach, przynajmniej w niektórych przypadkach, nie da się wyjaśnić małym doświadczeniem osób badanych i wzbogaceniem tego doświadczenia w jednej z grup eksperymentalnych dzięki umieszczeniu napisów. Sprawdzono np., że w dwu 25-osobowych grupach, badanych przy użyciu fotografii z filmu, osa nazywana jest przez wszystkich prawidłowo. Mimo to w reprodukcji filmu wystąpiły między obydwoma grupami wyraźne różnice w odtworzeniu dotyczącym nazwy owada, co ilustruje tabela 18.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.