Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

Wyniki badań psychometrycznych nad inteligencją ludzi dorosłych

Wobec 600 osobników w wieku od 16 do 89 lat zastosowano osiem pomiarów zdolności intelektualnych (według „czystych czynników”) – „rozumienie”, „płynność słowna”, stosunki przestrzenne, liczba, pamięć nazwisk i twarzy, rozumowanie, zręczność i percepcja. Pomiary te wykazały, że wyniki wykonania testów spadają wraz z wiekiem. W pierwszych czterech pomiarach spadek ujawnił się dopiero po 40 roku życia, natomiast pozostałe pomiary wykazywały postępujący spadek w całym okresie życia.

Nie istnieje, jak dotychczas, teoria inteligencji ludzi dorosłych, którą można by uznać za wystarczającą. Teoria taka musiałaby być skoordynowana z teoriami rozwoju intelektualnego do okresu dojrzewania i powinna opisywać związane z wiekiem zmiany w strukturze zdolności, biorąc pod uwagę aspekty ilościowe i jakościowe inteligencji (30 – 31). Jest to, być może, paradoks, jednak po okresie wczesnej dojrzałości w wynikach testów ujawnia się odwrotna tendencja rozwojowa w stosunku do okresu wcześniejszego. Wyniki są coraz mniej zależne od zdolności specyficznych, a stosunkowo bardziej zależne od inteligencji niespecyficznej (g), chociaż – jak wskazywaliśmy – wraz z upływem wieku następuje obniżenie się inteligencji ogólnej (32). Wzrost nasycenia czynnikiem „g” (jak nazywane jest to zjawisko) w stosunku do nasycenia zdolnościami specyficznymi można wyjaśnić w różny sposób: na przykład, jako utratę zróżnicowania kory bądź jako kumulujący się skutek kilku jednokierunkowych procesów zwyrodnieniowych.

Wyniki badań psychometrycznych nad inteligencją ludzi dorosłych znajdują potwierdzenie w badaniach eksperymentalnych nad wpływem wieku na sprawność umysłową (por. rozdz. VII, VIII, IX). Potwierdza je również przegląd osiągnięć intelektualnych i ich zależności od wieku (por. rozdz. XII i XIII).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.