Dobry psycholog z Warszawy. Skuteczna pomoc psychologiczna. Zadzwoń po badanie!

ZDROWIE I DŁUGOŚĆ ŻYCIA

Istnieje bezpośredni związek między statusem socjoekonomicznym a zdrowiem. W porównaniu z klasą niższą dwukrotnie więcej jednostek z klasy wyższej i średnich określa swoje zdrowie jako doskonałe. Pięć razy więcej jednostek z klasy niższej określa swój stan zdrowia jako zły (Krajowe Centrum Statystyki Zdrowotnej, 1987).

Różnice te wynikają z kilku czynników. Biedni żyją najczęściej w mniej bezpiecznym i mniej zdrowym środowisku. Nie stać.ich na zapewnienie sobie pożywienia korzystnego dla zdrowia ani opieki lekarskiej potrzebnej do zachowania zdrowia.

Status socjoekonomiczny ma również wpływ na zdrowie psychiczne. Osoby znajdujące się na niskiej pozycji w skali socjoekonomicznej doświadczają różnego rodzaju napięć. Co ważniejsze, nie panują nad swoim otoczeniem, a jest to konieczne do skutecznego zwalczania stresu (Kessler i Cleary, 1980). W związku z tym istnieje większe prawdopodobieństwo, że jednostki z klasy niższej będą cierpiały z powodu problemów emocjonalnych i będzie im trudno poradzić sobie z nimi.

Jednostki z klasy wyższej i średnich żyją dłużej niż jednostki z klasy robotniczej i niższej. Różnica jest widoczna już przy urodzeniu: prawdopodobieństwo, że niemowlęta z biednych rodzin umrą w pierwszym roku życia, jest o 50% większe niż w przypadku niemowląt z bogatych rodzin. Warunki prowadzące do różnic w długości życia są takie same jak te, które prowadzą do różnic w zdrowiu fizycznym i psychicznym.

Rodziny z klasy niższej mają zazwyczaj więcej dzieci niż rodziny z klas średnich. Małżeństwa z klasy niższej mają większy odsetek rozwodów. Życie rodzinne w klasie niższej jest więc dosyć chaotyczne i mniej stabilne niż życie rodzinne klasy wyższej i średnich.

Model życia rodzinnego również zależy od klasy społecznej. W klasie niższej i robotniczej istnieje wyraźniejszy, bardziej tradycyjny podział na role kobiece i męskie. Mimo znacznych zmian zróżnicowanie roli płci wciąż istnieje we wszystkich klasach społecznych (patrz rozdz. 12).

Metody wychowywania (dyscyplinowania) dzieci w klasie niższej i robotniczej obejmują częściej kary cielesne. W klasach średnich uzyskiwanie posłuchu jest raczej oparte na więzi emocjonalnej rodziców i dziecka i przyjmuje postać odwoływania się do rozsądku, perswazji lub powstrzymywania się od okazywania miłości.

Nawet cele wychowania dziecka różnią się w zależności od klasy. Rodzice z klas średnich, spodziewając się, że ich dzieci podejmą pracę wymagającą kreatywności i elastyczności, częściej starają się im przekazać poczucie indy- widualnej autonomii i inicjatywy. Rodzice z klasy niższej i robotniczej uważają na ogół, że ich dzieci podejmą pracę wymagającą stosowania się do reguł i procedur, i dlatego próbują wytworzyć w nich poczucie posłuszeństwa wobec władzy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.